The Night Prayer (Qiyam-ul-Lail) – A Secret Between You and Allah

In the stillness of the night, when the world sleeps and silence embraces the earth, there lies a golden opportunity to connect with the Creator. This is the time for Qiyam-ul-Lail, the night prayer – an act of worship that remains a hidden treasure between a believer and Allah. It is not obligated upon us, yet it holds a special place in the hearts of those who seek closeness to their Lord.

Qiyam-ul-Lail, also referred to as Tahajjud, was a regular habit of our beloved Prophet Muhammad ﷺ. He would rise during the night, leave the comfort of his bed, and stand long in prayer, sometimes until his feet would swell. Despite being forgiven for all his past and future sins, he said, “Should I not be a thankful servant?” (Bukhari & Muslim). This alone shows the immense value of this voluntary prayer.

Allah ﷻ says in the Qur’an:

“Indeed, the rising by night is very hard, but most potent and good for governing the soul, and most suitable for (understanding) the Word (of Allah).” — Surah Al-Muzzammil (73:6)

Qiyam-ul-Lail is a spiritual nourishment. In those quiet moments, when the heart is soft and the distractions of the day have faded, the believer stands before Allah, pouring out their fears, hopes, sins, and dreams. There is no audience, no spotlight—only sincerity. Every tear that falls, every du'a made, and every verse recited is witnessed only by Allah. It is the most intimate form of worship.

This prayer does not require lengthy hours. Even two rak’ahs, sincerely prayed, can uplift the soul. The Prophet ﷺ said: “The best prayer after the obligatory prayers is the night prayer.” — (Muslim)

Those who struggle to wake up at night should begin with small steps—praying before sleeping, then eventually waking up for a short time in the last third of the night. This time is particularly special, for Allah Himself descends to the lowest heaven and calls out:

“Is there anyone who will call upon Me, so that I may answer him? Is there anyone who will ask Me, so that I may give him? Is there anyone seeking forgiveness, so that I may forgive him?” — (Bukhari & Muslim)

Qiyam-ul-Lail is also a way to heal. When you're lost, overwhelmed, or burdened by life, the night prayer becomes your retreat. It is your place of renewal, your personal meeting with the One who truly knows you. What the heart whispers, the soul finds peace in.

Let Qiyam-ul-Lail be your secret between you and Allah. A time where you speak freely, seek sincerely, and stand humbly. Make it your habit—not to earn praise from others—but to earn closeness to the One who created you.

When the world sleeps, rise. Even if the prayer is short, make it full of love. Let your heart speak. And remember: in those quiet nights, you are never alone.

Written By

Zahra Mursaleen 

Faculty of Agro Technology and Rural Sciences (R), 3rd Year

University of Colombo

Agriculture in the Qur’an and Hadith: A Forgotten Legacy

Agriculture holds a profound place in Islam—not just as a means of survival or livelihood, but as a sacred responsibility and even a form of worship. The Qur’an and Hadith offer a rich legacy of wisdom about the land, its cultivation, and the ethics surrounding food and farming, much of which is underappreciated in today’s world.

The Qur’an repeatedly uses imagery from nature—plants, rain, crops, and fruits—to illustrate divine lessons. One striking example is:

“And it is He who spread the earth and placed therein firm mountains and rivers, and from all the fruits He made therein two mates; He causes the night to cover the day. Indeed in that are signs for a people who give thought.” (Qur’an 13:3)

Such verses not only show the beauty and balance in nature, but also remind us that agriculture is a direct sign of Allah’s mercy and precision.

In the Hadith, the Prophet Muhammad ﷺ emphasized farming as a noble act. He said:

“If a Muslim plants a tree or sows seeds, and then a bird, or a person, or an animal eats from it, it is regarded as a charitable gift (Sadaqah) for him.” (Sahih Bukhari)

This Hadith highlights the concept of sadaqah jariyah—continuous charity—through something as simple as planting.

Islam promotes ethical farming. The Prophet ﷺ condemned hoarding and unfair trade practices, encouraged moderation, and warned against the destruction of crops or waste of water. He respected those who worked the land with honesty and treated animals and nature with kindness.

Sadly, much of this wisdom is being forgotten. In a fast-paced world of industry and urbanization, we often overlook the dignity Islam gives to farming. Many young Muslims aren’t aware that cultivating the earth is an act of faith and that sustainability is a core Islamic value.

To revive this forgotten legacy, we must:

Reconnect with the Qur’anic view of land as a trust (Amanah).

Support and respect farmers as key contributors to society.

Promote sustainable agriculture and natural resource protection.

Teach our youth that food comes not just from factories, but from Allah’s earth, through human effort and divine will.

In today’s age of environmental crisis and food insecurity, the Islamic teachings on agriculture offer not only a spiritual reminder but a practical guide. The land is a gift—and our treatment of it reflects our gratitude to the Creator.

Indeed, the legacy of agriculture in Islam is not lost. It only needs to be remembered.

Written By

F. Fathima Afrah

Faculty of Agro Technology and Rural Sciences (R), 3rd Year

University of Colombo

Sowing with Science, Growing with Taqwa: Islam and Modern Agriculture

In today’s world, the agricultural sector faces many challenges — from food insecurity and climate change to soil degradation and water scarcity. While modern science offers advanced solutions, the true transformation comes when these tools are guided by ethical and spiritual values. Islam, a religion rooted in balance, care for creation, and justice, offers profound guidance on how to engage with the earth. The phrase “Sowing with Science, Growing with Taqwa” perfectly captures this harmony between innovation and faith.

In Islam, farming is more than just a livelihood — it is a noble act of worship when done with sincerity and ethics. The Qur’an states:

“Eat of their fruit when they ripen, but pay the due thereof on the day of harvest...”

 (Surah Al-An’am 6:141)

The Prophet Muhammad ﷺ also said:

“If a Muslim plants a tree or sows seeds, and then a bird, a person or an animal eats from it, it is regarded as charity (sadaqah).”

(Bukhari, Muslim)

This highlights that even a simple act like planting a seed carries spiritual rewards. It also reminds us that agriculture should benefit not only humans, but all of Allah’s creation — animals, insects, and the environment.

Science has revolutionized agriculture. Through better seed varieties, soil analysis, water-saving irrigation methods, and organic composting, farmers can increase yield and improve sustainability. Scientific knowledge helps solve real problems such as pest control, drought resistance, and poor soil nutrition.

However, without ethical guidance, science alone can lead to harmful practices — like overuse of chemicals, environmental degradation, and exploitation of natural resources. That’s where Taqwa — God-consciousness — steps in. It reminds us to use knowledge responsibly, with respect for the earth and gratitude to its Creator.

By integrating Islamic values with agricultural science, we create a system that is productive, fair, and sustainable. For example:

1. Water management: Islam teaches not to waste water. Modern irrigation systems like drip irrigation fulfill this sunnah by conserving water.

2.Soil care: Islam prohibits harming the earth. Composting and crop rotation align with this principle, restoring soil fertility naturally.

3.Animal welfare: Islam commands kindness to animals. Ethical farming practices ensure animals are treated with compassion.

This is the heart of “Sowing with Science, Growing with Taqwa” — using tools of modernity with the moral compass of Islam.

The Qur’an calls humans Khalifah (stewards) of the earth:

 “It is He who has made you successors upon the earth...”

> (Surah Fatir 35:39)

Farmers are not just producers — they are caretakers. With each crop they plant, they carry a responsibility to protect the land for future generations. Planting trees, conserving biodiversity, and using clean methods are not just environmental practices — they are acts of obedience to Allah.

 Modern science equips us to sow effectively, but it is Taqwa that ensures what we grow is blessed, beneficial, and beautiful. When we farm with intention, care, and trust in Allah, we do more than feed bodies — we nourish hearts.

Let us farm with faith. Let us grow with gratitude. Let us sow with science, and harvest with Taqwa.

Written By

Zahra Mursaleen 

Faculty of Agro Technology and Rural Sciences (R), 3rd Year

University of Colombo

விவசாயியின் கனவும், நம்பிக்கையும்

விவசாயின் பணி காலை விடியலுடன் ஆரம்பிக்கிறது. அவருடைய வியர்வை நிலத்தில் சிந்தும் போது, அது சூரியனின் வெளிச்சத்துடன் பசுமையாக ஜொலிக்கிறது. அவரின் காலடி சத்தம் பூமியில் சங்கீதம் போல ஒலிக்கிறது. 

அவர் பேசாமல் இருந்தாலும், அவரது மௌனம் உணவின் அழகியல் பேசுகிறது. ஒரு நிமிடம் அமைதியாய் பார்த்தால், நிலத்தில் நடக்கும் நிகழ்வுகள் பேச ஆரம்பிக்கும்.

மண் பசியாய் காத்திருக்கும் போது, அவன் கைகள் அதற்கு உற்சாகமாய் பதிலளிக்கும். சிறிய செயலும் அவனது உள்ளத்தில் வியப்பாய் ஒலிக்கிறது.

வெயில் கடுமையான போதிலும், விவசாயி தன் பயிர்கள் மீது பாசத்தை வைத்திருக்கிறான். ஒவ்வொரு வெப்பநிலையும், அவனுக்கு ஒரு சவாலாகிய தவமாகிறது.  

அவன் உடலில் பிழைபடும் வெப்பமும், மனதில் இருக்கும் உறுதிமொழியால் அழிக்கப்படுவதில்லை. சூரியனே சாட்சி, அவனது முயற்சி கனியாக விளைய வேண்டும் என்பதற்கான சபதம் போல.

நிலத்தில் இருப்பது மட்டும் விவசாயி அல்ல. அவன் காற்றின் வாசலிலும் கணத்தை காத்திருப்பவன். மழை எப்போது வரும்? எவ்வளவு வரும்? எந்த விதையை எப்படி பாதுகாக்க வேண்டும்?

அவன் எண்ணங்கள் மண்ணோடு பேசுகின்றன. எதிலும் தீர்வு தேடும் அவன் பார்வை, வாழ்வின் வேளாண் தத்துவமாக மாறுகிறது.

விவசாயி தூரத்தில் காணும் மேகங்களைப் பார்த்து, எதிர்பார்ப்பில் விதையை தூவுகிகிறார். அந்தக் கணம்மழையாக காற்றில் கலந்து வரும் போது—அவனுக்கு அது ஒரு அன்பு செய்தி போல.  

மழை பூமியை நனைக்கும் போது, அவன் கனவுகள் கதிரோளி போல மெல்ல வளர ஆரம்பிக்கின்றன. ஒவ்வொரு துளி மழையும், அவன் எதிர்பார்ப்பின் அடையாளம்.

நிலம் வாடியிருந்தாலும், விவசாயியின் நம்பிக்கை வாடுவதில்லை. மூன்று மாதங்கள் தூக்கமின்றி பயிர்களை வளர்ப்பதற்கான பணி, எளிதல்ல. ஆனால், அவனது நெஞ்சில் தேங்கிய துணிச்சல், அவனை அப்படியே நிறுத்தாது.

அந்த துணிச்சல், நம் சமூக முன்னேற்பாட்டின் அடிப்படையாகவே மாறுகிறது. அவன் விதைக்கும் பயிர்களில், நம் எதிர்காலம் நிறைந்திருக்கிறது.

வாழ்க்கை சிலவேளையில் புரியாது அவனை வாட்டுகிறது. ஆனால் அவன் வாடாமல் நின்று, வளர்வதற்கே வழிகாட்டியாகிறான். அவனது கைகளில் நம் வாழ்க்கையின் ஆதாரம் உள்ளது.

ஒரு பயிர் மட்டுமல்ல, அவன் வளர்க்கும் ஒவ்வொரு விதையும், நம் வாழ்வின் அடையாளமாகிறது. அந்த விதைகளில், அவன் கனவுகள், நம் எதிர்காலங்களும் சேர்ந்து பயணிக்கின்றன.  

அவன் நிலத்தில் மட்டும் அல்ல... நம் வருங்காலம் கூட பூக்கும். அந்தப் பூக்கும் நறுமணத்தில், அவனது பேராசையும், பாசமும் கலந்து இருக்கும். 

பசுமை தான் அவன் மொழி. வளர்ச்சி தான் அவன் கவிதை. நம்பிக்கை தான் அவன் நெஞ்சின் இசை.

Written By

Mohammed Sameer

Faculty of Agro Technology and Rural Sciences (R), 3rd Year

University of Colombo

ஹிஜாப்

ஹிஜாப் என்பது “தடை”அல்லது “மூடி வைக்கப்படுவது” என பொருள்படுகிறது. இது வெறும் ஒரு துணியாக மட்டுமல்லாது இஸ்லாமிய பெண்களின் அடையாளமாகவும், நம்பிக்கையின் ஒரு பகுதியாகவும், பணிவான உடையின் வெளிப்பாடாகவும், பார்க்கப்படுகிறது.

 குர்ஆனில் பெண்கள் பணிவாக உடையணிவது குறித்து வலியுறுத்தப்பட்டுள்ளது. எனவே ஹிஜாப் அணிவது என்பது உள்ளார்ந்த நம்பிக்கையை வெளிப்படுத்தும் ஒரு முறையாக நோக்கப்படுகிறது.

இன்றைய சமூகத்தில், பல பெண்கள் ஹிஜாபை தாங்களே தேர்ந்தெடுத்து அணிகின்றனர். ஹிஜாப் அணிவதன் மூலம் அவர்களது அழகு மறைக்கப்படவில்லை. மாறாக அவர்களது அழகை வெளிப்படுத்தும் வேறு முறையாக காண்கிறார்கள். இது அவர்களின் சுதந்திரத்தை பறிக்கவில்லை. அது அவர்களின் சொந்த தேர்வின் அடையாளமாக உள்ளது. 

அத்தோடு உலகம் முழுவதிலும் ஹிஜாப் அணியும் பெண்கள் தொழில்நுட்பம், கல்வி, அரசியல் மற்றும் கலைவளங்கள் போன்ற பல்வேறு துறைகளில் முன்னேறி சாதனை படைத்துள்ளனர்.

ஹிஜாப் அணிவது பற்றி அல்-குர்ஆன் மற்றும் ஹதீஸ்களில் பல ஆதாரங்கள் காட்டப்பட்டுள்ளன. 

சூரா அல் அஹ்ழாப் (33:59)

"நபியே! உங்கள் மனைவிகளுக்கும், உங்கள் மகள்களுக்கும், முஸ்லிம் பெண்களுக்கும், அவர்கள் தங்கள் மேலாடைகளை நீட்டிக்கும்படி கூறுங்கள். அதுவே அவர்களை அறியப்படுவதற்கும், தொல்லை கொள்ளப்படாமலிருக்கவும் உகந்ததாகும்..."  

இன்று, ஹிஜாப் ஒரு கலாசார சின்னமாகவும், அழகிய பாணியாகவும் மாறியுள்ளது. 

 ஹிஜாப் என்பது ஒரு கட்டடத்தின் அடிப்படையில் அணியப்படும் ஒரு போர்வை அல்ல. அது இஸ்லாமிய மார்க்கத்தின் அடையாளத்தையும் ஒரு பெண்ணின் கரிசனமான ஆன்மிக காதலையும், இறைவன் மீதான மரியாதையையும் வெளிப்படுத்துகிறது என்பது தெளிவாக புலப்படும் உண்மையாகும். 

Written By

Rana Ajmeer

Faculty of Agro Technology and Rural Sciences (R), 1st Year

University of Colombo